Naar Saint Emilion met Club 27/Sortie vers Saint Emilion avec le Club 27
De Club 27 is een over het hele land verspreide gezelligheidsclub die zijn oorsprong vindt in het verzet tegen de Duitse bezetting in de jaren 1940-1945. Een aantal verzetstrijders besloot na de oorlog door te gaan elkaar te ontmoeten en samen gezellige excursies te organiseren en zo elkaar beter te leren kennen. De club is ook actief in de Dordogne en ik ben al iets langer dan een jaar lid, eveneens tot genoegen van Annemarie die zich er goed in weet te bewegen.
Dans la Musée de la Poterie. Là, il faisait vraiment FROID. Heureusement, nous avons pu profiter des vêtements chauds, disponibles à la réception.
Au restaurant suivant la visite à la musée:
À dessus et à droite, Annemarie en conversation animée.
Op 20 juni 2010 hadden we een excursie met de Club 27 naar Saint Emilion, waar we begonnen met een rondleiding in het in de rotsen uitgehouwen Musée de la Poterie in het midden van het stadje. We waren gewaarschuwd dat het daarbinnen koud kon zijn. Nu, dat was niet te veel gezegd! Gelukkig beschikte de receptie over een grote collectie warme omslagdoeken en die werden dankbaar in gebruik genomen. Het museum beschikt over een prachtige collectie pottenbakkerswerk in alle stijlen en van alle tijden. Er was ook een collectie moderne sculpturen in allerlei stijlen en van diverse ongebruikelijke materialen. Het stadje is rond en op een rotsige heuvel gebouwd en biedt vanaf veel punten prachtige uitzichten over het omgevende landschap dat, zoals u allen zult weten gedomineerd wordt door de wijnbouw. Er was die dag toevallig een inzegening van wijze mannen die trouw moesten zweren aan de Saint Emilion wijnen door te beloven nooit een andere wijn te zullen drinken tijdens de uitoefening van hun eervolle functie. Het had iets religieus, eerbiedig gadegeslagen door bewoners van het stadje en enkele vroege toeristen.
We zouden lunchen in een bekend restaurantje, maar dat bleek vol zodat snel een noodoplossing moest worden gevonden met een plan B in een restaurant een paar straten verderop. Fransen kunnen goed improviseren. Hierbij enkele foto’s (later) van onze maaltijd, die zoals gebruikelijk heel gezellig verliep. Daarna maakten we nog een ritje door de wijnvelden met een soort speelgoedtrein en stopten ergens voor een proeverij in een château waar de saint emilion goed te drinken was. Ik kocht drie flessen uit sympathie, niet uit noodzaak.
