Villa Ostara

Na een nacht in hotel Mercure in Merignac zijn wij op 27 december naar Marseille gevlogen en daar aan boord gegaan van de “Princess Danae” van Notre Temps croisieres.  Een kleine boot die bovendien niet geheel volgeboekt is.  Het leven aan boord is Frans-gezellig, de gemiddelde leeftijd van de opvarenden ligt tussen de 55 en de 75 jaar, maar we hebben het gevoel het allemaal wel uit te zullen houden.  Vanmiddag liepen we de haven van Malaga binnen en zagen de kathedraal, het bastion en het Romaanse theather.  Morgen varen we door naar Funchal op Madeira.  Daarna begint de grote oversteek naar Barbados (5 dagen geen land in zicht).

Pour le moment, ne pas de texte en francais.  Le clavier americain ne supporte pas des accents.   On se repose bien, les lits sont tres confortables, la cuisine ca va …….. A plus tard, alors!

Tussen 27 december 2007 en 13 januari 2008 zijn wij aan boord van het m.s. “Princess Danaë” (hut no. 674) onderweg van Marseille (Frankrijk) naar Point à Pître (Guadeloupe).  Wij verwachten op 13 januari 2008 om een uur of 4 ‘s middags weer thuis te zijn in Cours de Pile.  In geval van nood zijn wij bereikbaar via de Maatschappij “Notre Temps”: NDS Notre Temps Voyages, 45 rue de Lourmel, 75015 Paris, tel.: 0033 1 44372250.  Zij geven berichten door naar het schip.  Telefoneren naar het schip is wezenloos duur.

Op deze plek onze Kerstkaart voor wie hem niet al per post heeft ontvangen. Zoals bekend proberen we als illustratie zoveel mogelijk een evenement uit het afgelopen jaar te vinden dat ons op een bijzondere manier een kick heeft gegeven. Deze keer was dat Veronica’s 65 ste verjaarsfeest, “Margaretha65″ voor de ingewijden (Willem-Jan, Paul, Mamma). 

Veronica’s hele familie op de trap van Château Les Merles (4 augustus 2007)!                                               

Dit vraagt U zich wellicht af ………                                   Veronica met gloednieuw Kerst-                                                 kapsel vandaag aan de ontbijt-                                                 tafel                 

Na bijna de hele maand november in Nederland te zijn geweest kwamen wij dus behoorlijk uitgeput thuis. Natuurlijk waren wij blij met het ontzettende goede nieuws voor Veronica dat erop neer kwam dat de Xeloda (een chemo voor zelf-behandeling) nog een poosje met succes gebruikt kan worden. Het middel is gemakkelijk in te nemen, en redelijk goed te verdragen. Helaas kregen we tijdens dit bezoek aan Nederland ook een aantal slecht nieuws ervaringen voor onze kiezen. Zo zijn de beide zusjes van Rudi al geruime tijd ernstig ziek en elk van ons beiden heeft een kind “in scheiding”. Dan weegt de geografische afstand tussen ons en de rest van onze families wel zwaar. Gelukkig hebben we goede gesprekken met ze gehad en geprobeerd ze wat positieve energie over te dragen. Je zou ze wel iedere dag willen deddelen, maar dat gaat nu eenmaal niet.

Sinds onze thuiskomst hadden we beiden een geweldige behoefte om er eens even helemaal “uit” te zijn, weg van de sombere decemberdagen in de Dordogne, het liefst naar de zon. Rudi spendeerde vervolgens heel veel tijd op het internet op zoek naar betaalbare vacanties. Als je op last-minute sites voor cruises of hotelvacanties zoekt kun je de mooiste deals vinden met tot 72% korting. Na vele mislukte pogingen (“no sir, we regret we are not allowed to sell to non-US residents” was een veel gehoorde reactie) kwamen we uit bij een all-French cruise line van Notre Temps: korting 50%. We vertrekken met de Princess Danae vanuit Marseille op 27 december en komen op 13 januari via Parijs weer thuis. We steken de Atlantische oceaan helemaal over, komen uit in de Oostelijke Antillen (Barbados, St Vincent, Guadeloupe, etc.) en vliegen vervolgens terug naar Frankrijk vanaf Point-à-Pitre. De Princess Danae is een relatief klein cruise-schip (550 passagiers) en alle services aan boord zijn in de prijs inbegrepen, ook fooien en drankjes aan tafel. Aan boord wordt uitsluitend Frans gesproken. We zijn vreselijk benieuwd en zien er met gemengde gevoelens naar uit.

Nous étions épuisés depuis notre dernière séjour en Hollande. C’était long, fatiguant et plein d’émotions. Apart des bonnes nouvelles concernantes la santé de Veronica nous avions aussi vecus quelques expériences de tristesse. Toutes les deux soeurs de Rudi sont très sérieusement malades et chaqu’un de nous deux a un enfant en plein procédure de divorce.  Nous les avons visités afin de leur donner un petit encouragement, mais franchement ça nous a aussi convaincus de la distance géographique entre les deux pays et comment ça reduit la possibilité des contacts plus intensifs.  Afin de nous ne pas permettre de tomber dans la morosité nous avons ensuite cherché une évasion abordable et pratique. Echapper un peu la grisaille des mois de décembre et janvier sous un soleil tropicale?  L’hiver en Dordogne est beau, mais sombre quand-même. Rudi a recherché le web pour sélectionner des voyages “dernier-minute”. Souvent, les plus importantes réductions (max. 72%) sont offertes par des entreprises Américains, ou des entreprises Européens basés en USA. Les derniers n’ont pas le droit de vendre leurs voyages à une clientèle non-Américaine. Finalement, nous avons trouvé une offre proposée par une vendeur Français: Notre Temps (connu de leur magazine du même nom). Il comprend une croisière Tans-Atlantique (Marseille –> Point-à-Pitre) du Nouvel An. Cela pour 50% du prix “brochure”, naturellement nous n’avons pas pu le laisser passer. Nous partons alors le 26 décembre depuis Mérignac, pour y rentrer que 17 jours plus tard par Orly et un acheminement d’Air France.

A short summary in english this time. We had a “heavy” month of November in Holland. Despite the good news for Veronica we were very sad to see both Rudi’s sisters very ill in advanced stages of cancer, while each of us has one child involved in divorce proceedings.  These concern what used to be happy families with lovely grandchildren. We came home with very mixed feelings. Of course, Veronica is grateful that she can continue with the Xeloda chemotherapy. It’s easy for her to take the 8 pills a day, and the side-effects are (just) bearable. As we both felt we needed a break Rudi started searching the internet for last-minute  cheap deals of cruise and packet-tour agencies companies. To no avail, until we looked at some brochures from French companies and found a Trans-Atlantic cruise from Marseille to Guadeloupe for half the price. We will sail on the day after Boxing Day and come home on 13 January 2008. Keep looking here for more news.

                                           en ‘s middags met Rudi op het terras aan een glaasje wijn ……..

In november 2007 waren er opeens geruchten over een mogelijk vertrek van Rudi uit de Lions Club van Bergerac.  Hoe die zijn ontstaan was even niet duidelijk, maar nu weten we het.  Op de club-avond van December, waar Rudi niet aanwezig was, is gesproken over zijn positie van Member at Large.   Aangevraagd in 2005 vanwege Rudi’s toenemende rol in de dagelijkse verzorging van Veronica en de daaruit voortvloeiende bemoeienis met allerlei taken in het huishouden, om niet te spreken van de steeds frequenter wordende reizen naar en van Nederland, zou het lidmaatschap als Member at Large het Rudi mogelijk moeten maken niet aan alle vergaderingen en projekten van de club deel te nemen als de omstandigheden hierom zouden vragen.  In Rudi’s eigen ervaring is een Member at Large altijd welkom om toch aan clubevenementen deel te nemen maar hij heeft dan geen stemrecht bij beslissingen die in de club worden genomen.  Wel mag hij een stevige korting op zijn maandelijkse contributie verwachten.  Dit alles bleek niet te gelden in de Lions club van Bergerac. 

Groot was Rudi’s verbazing toen hij kort na het ingaan van zijn “membership at large” in volledige rekeningen bleef krijgen van de penningmeester.  Desgevraagd bleek deze niet bereid enige concessie te doen: het lidmaatschap moest volledig  worden doorbetaald ook al was hij dat elders anders gewend geweest.  Zelf de president en de secretaris wisten de penningmeester niet op andere gedachten te brengen.  Daarbij bleef de penningmeester hardnekkig volhouden dat Rudi helemaal geen Member at Large was want volgens hem was er nooit een schriftelijk verzoek daartoe binnengekomen (hetgeen onjuist) en bovendien zou het maar voor een duur van 6 maanden kunnen gelden en slechts éénmaal verlengbaar zijn. 

In december bracht de penningmeester zijn onvrede over de situatie te berde op de clubvergadering waarbij Rudi dus niet aanwezig was.   Als hij aanwezig was geweest had Rudi kunnen aanvoeren dat hij wel degelijk schriftelijk zijn membership at large had aangevraagd en dat de regels t.a.v. duur en verlengingsmogelijkheden niet kloppen met de praktijken in andere Lions clubs.  Zo is Veronica zelf al jaren member “at large” van haar club, heeft dat mondeling geregeld, betaalt een fractie van de normale contributie en mag daar zo lang mee doorgaan als ze wil.  Rudi zelf was enkele jaren Member at Large (tussen Heemstede-Bennebroek en Bellegarde en tussen Bellegarde en Bergerac) welke pijnloos waren geregeld met de clubs van waaruit hij toen vertrok.  Enfin, de penningmeester kreeg zijn zin en drie dagen voor Kerstmis ontving Rudi een kort e-mailtje van de president.  Rudi kon vóór 1 januari 2008 kiezen tussen of (1) weer gewoon “actief” lid worden,of (2) zijn lidmaatscap opzeggen.  Daar hoefde Rudi niet lang over na te denken.  Hij schreef een keurig emailtje terug waarin hij bedankte met ingang van 1 januari 2008.  LONG LIVE “SOLIDARITÉ ENTRE LIONS” ???  Deze muis zal zeker nog wel een staartje krijgen!