DE TOTALE VERRASSING VAN VERONICA
LA SURPRISE TOTALE DE VERONICA
Tot het laatste moment had Veronica niets in de gaten, al wist ze wel dat haar 65ste verjaardag niet geheel onopgemerkt voorbij zou gaan. De voorafgaande drie weken was Rudi soms avonden lang aan de computer bezig en hij sloop vaak het bos in om even iemand mobiel te bellen. Zonder dat Veronica het wist had Rudi zelfs afspraakjes met allerlei mensen zoals Karlijn van Château Les Merles en anderen in de Franse HORECA. Er broedde “iets” en dat “iets” heette Margaretha65, – in het verlengde van Veronica60 (het grote knalfeest op 4 augustus 2002).
De geestelijke vader van het plan was broer Paul. Maar Paul voer onmiddellijk na het bedenken ervan met Ria en de jongens het zeegat uit voor een zeilvakantie van drie weken en dus nam Rudi aan dat zwager Willem-Jan de Nederlandse kant van de planning wel toebedeeld zou hebben gekregen. Bij navraag bleek dit niet zo te zijn maar de bereidheid was er wel en zo kreeg Rudi voor de uitvoering van Margaretha65 toch nog een waardige tegenspeler in Nederland. In constant overleg met Willem-Jan maakte Rudi afspraken en reserveringen aan de Franse kant. Hij zocht onderdak in de nabijheid van Coursde Pile voor mensen die in ons huis niet terecht konden, kocht o.a. drank en organiseerde hapjes met Henny voor een champagnereceptie op eigen terrein, besprak een spetterend diner voor ‘s avonds en een brunch voor de volgende dag in Château ”Les Merles”, maakte routebeschrijvingen voor diegenen die met de auto zouden komen, enz. Het moest tamelijk snel want in de maand augustus zijn de meeste toeristische voorzieningen volledig volgeboekt. Dat alles zonder dat Veronica iets zou merken.
Op 1 augustus was Mamma al komen logeren, speciaal in verband met de verjaardag van Veronica. Op zich een onschuldig voorwendsel. Ze zat mede in het complot, maar gedroeg zich keurig (en wie Mamma een beetje kent weet hoe moeilijk dat voor haar moet zijn geweest). “Toevallig” zou ze op zondag 5 augustus weer terugvliegen met de meeste andere gasten en “toevallig” had ze daarom alleen maar handbagage bij zich.
Veronica begon argwaan te krijgen toen zaterdag rond het middaguur geheimzinnige SMSjes arriveerden voor Mamma, allemaal van de politie in Oud-Beijerland over onraadmeldingen in de wijk waar Mamma woont. Maar toen er om kwart voor vier een SMS kwam met het verzoek de poort van Villa Ostara te openen gebeurde er dit:
Er kwam een ware stoet van auto’s het tuinpad oprijden, volgepakt met de families van Paul en Ria, Marijke en Willem-Jan, Nathalie en Laurens, en Peter met zijn beide kinderen. Ze waren deels met het vliegtuig gekomen en deels met eigen of gehuurde auto’s. De auto’s waren getooid met balonnetjes met teksten als “er is er één jarig, hoera 65 jaar”. Veronica wist niet hoe ze het had en was zeer ontroerd:
Na ruim een half uur verscheen er een taxi met Ernst en Sita. Zij waren met de trein van Brussel naar Bergerac gereisd en hadden daar een taxi gepakt. En weer een half uur later arriveerden ook nog Henny, Guus, Ricky en Peter met de auto uit St Pierre Lafeuille en Vers (twee plaatsen in de buurt van Cahors), onze beste Nederlandse vrienden in de omgeving. Veronica rolde van de ene verbazing in de andere.
onze Nederlandse vrienden uit Cahors (vlnr: Henny, Peter, Veronica, Ricky, Guus)
CHAMPAGNE ONDER DE TREURWILG
RÉCEPTION SOUS LE SAUL PLEUREUR
Intussen was onder de treurwilg met onze tuinmeubelen een mooi zitje geïmproviseerd en was het hele gezelschap voorzien van champagne. Rudi had met Henny geregeld dat ze voor diepvrieshapjes zou zorgen (een moeilijk te verstoppen artikel als de vrouw des huizes geen argwaan mag krijgen) en die kwamen nu goed van pas. Zoutjes en andere knabbels had Rudi al sinds een week in de kofferbak van de Volkswagen verborgen gehouden. Een deel van de gasten had inmiddels het zwembad weten te vinden, de jongeren speelden met Pushpa en met elkaar en de champagne werd geregeld aangezuiverd vanuit de koelkast. Enkele beelden om de sfeer beter te kunnen proeven:
DINER AU CHÂTEAU “LES MERLES”
Om half acht ‘s avonds werd iedereen op het Château “Les Merles” (een Hotel-Restaurant Golf in Mouleydier) verwacht voor (wederom) een champagne-apéritief, gevolgd door een 5-gangen diner op de binnenplaats. Zoals wij van het château gewend zijn, was alles piekfijn en geheel en al volgens de gemaakte afspraken geregeld. De bediening door het deels Nederlandse en deels Franse personeel liep perfekt, de keuken had zijn best gedaan, de wijn werd naar believen aangevoerd en de baas zelf, Jan van Grinsven, kwam persoonlijk een aubade zingen voor Veronica. Er werd door verschillende mensen gespeechd en getoast en mede door het voortreffelijke weer werd dit diner een geweldig succes.
Rond middernacht eindigde het feest. We bleven nog even napraten met de mensen van het hotel en zoals afgesproken betaalde ieder zijn rekening, behalve de wijn want die was aangeboden door Willem-Jan en Rudi. De vrienden uit Cahors moesten nog terug naar huis met de auto, dus Guus speelde voor Bob. Omdat hotelruimte in het kasteel zelf al grotendeels volgeboekt was konden alleen Willem-Jan, Marijke, Henk en Samantha er die nacht verblijven. Mamma, Paul, Ria en Gijs logeerden in Villa Ostara en voor de anderen was door Rudi onderdak verzorgd in Mouleydier en in het naburige dorp St Sauveur de Bergerac.
THE DAY AFTER, ANOTHER BIRTHDAY ……………..
LE LENDEMAIN, UN AUTRE ANNIVERSAIRE …………..
De zondag na het feest werd Babette 30 jaar. Voor die gelegenheid boden wij het hele gezelschap een brunch aan op de binnenplaats van “Les Merles”. Een beetje suf maar wel voldaan was het hele uit Nederland afkomstige gezelschap op tijd aanwezig. Hoewel champagne weer tot de mogelijkheden hoorde had niemand daar meer trek in ….
Dus werd op Babette getoast met sinaasappelsap en koffie.
Het jonge paar vertrok hierna terstond richting Parijs. Behalve Willem-Jan en Marijke. Zij verbleven in de Chartreuse de Bignac, een stilte-hotel in de buurt van St Nexans. Met hun aten wij ‘s avonds nog heerlijk in het restaurant La Tour de Vents in Monbazillac.
N.B.
Nos excuses aux nos visiteurs francaises de ne pas avoir fait une traduction de cette texte. Nous espérons que vous vous avez bien débrouillés avec les photos.
La pluspart des photos sont à cliquer afin d’obtenir plus de détail.
Miraculeusement, les trois “filles” copines sont nées sous la même signe astrologique: le LION. Depuis quelques ans nous avons adopté l’habitude de fêter leurs anniversaires (Ricky 31 juillet, Henny 3 août, et Veronica 4 août) ensemble. Cela se déroula quelque part entre Cahors et Bergerac, soit à un restaurant, soit de chez une des trois familles concernées. Cette fois, c’était notre tour de l’organiser. Le choix pour le faire le 19 août exigeait une petit départ de notre tradition: la présence de nos invités du weekend, Jean et Michèle Montagne (de Chambray lès Tours) imposait que la conversation s’amènerait obligatoirement en français. Peu problématique pour quelques uns peut-être, mais pas pour nous. Après tout, on habite en France. 
les Koevoets (Ricky et Peter)
les Montagne (Michèle et Jean) 
Rudi avec les de Jonge (Henny et Guus) 
les fumeu(ses)rs dehors!
Pouch-pah ni dehors la cuisine, ni dedans (interdite)
