Villa Ostara

 het huis vanuit de achtertuin

Gisteren sneeuwde het hier zowaar een beetje! Elders in Frankrijk was het weer een stuk slechter, met afgesloten snelwegen en hele dorpen zonder stroom, maar het département Dordogne werd niet gespaard. Vanmorgen bood onze tuin zelfs een echt winterse aanblik. En dat blijft hier toch een zeldzaamheid.  Alle sneeuw is inmiddels weer gesmolten.  Pushpa gaat helemaal uit haar bol van sneeuw, de kou lijkt haar niet te deren.

 zonsopgang

 de oude schuur (vgl. onze Kerstkaart van 2004)

 Pushpa

Hier il y avait le premier temps hivernale de l’année.  Plusieurs autoroutes fermées, tant de villages sans électricité, la circulation relantie, en bref, tout le pays dans le désordre.  Heureusement, notre département comme des autres dans le ouest étaient largement épargnés.  Quand-même, c’était foid.  Quelques photos pour montrer la maison dans la neige.  Pushpa a bien régalé, elle adore la neige.

Pour nos amis français: nos problèmes avec ADSL se sont résumés à IJsselstein, malgré les efforts faits par Marnix.  Voilà la raison pour laquelle les photos de Veronica avec chaqun de ses (5) petits enfants ont du attendre jusqu’à notre retour à Cours de Pile.  Les photos racontent leurs propres histoires …….

…………………………………………………………………………………

Door onze problemen met ADSL/internet in IJsselstein hebben wij U nog niet kunnen laten meegenieten van de ontmoetingen met Veronica’s 5 kleinkinderen rond de Kerst.  Hierbij dus met plezier alsnog. 

PS: Ja, Marnix, wel jammer voor jou maar de problemen kwamen in volle omvang terug: Your principal gateway is off-line!  De laatste week in Holland hadden we dus geen internet …….

  v.l.n.r. Youri, Yevgeneyi, Veronica, Yashodhana (bij Nathalie en Laurens thuis, tweede Kerstdag) 

 met Noortje bij Noortje thuis, 6 januari 2007

  en Veronica met Jip, ook bij Noortje thuis, 6 januari 2007 

En dit waren de hyancinthen van Renée en Arie die met kinderen op bezoek kwamen op 25 december, maar Silko’s foto’s van dat evenement hebben wij nog niet ontvangen.

  A Happy New Year to all!

Hier soir, après deux jours d’autoroute et une très agréable séjour chez Jean et Michéle Montagne, nous sommes rentrés à Cours de Pile.  A cause du très mauvais temps en Hollande tous nous deux sont énormement enrumés, mais dans la douce France ça se solutionnerai toute de suite (nous espérons).  En tous cas, nous sommes heureux d’être de retour “chez nous”.

Wij zijn weer thuis.  Vertrokken uit IJsselstein afgelopen woensdag hebben we eerst een nachtje geslapen bij Mamma, om vervolgens de donderdag in één ruk door te kunnen stoten naar Chambray-les-Tours, alwaar we verbleven in de “Auberge Touraine” (zo noemen ze hun huis schertsend) van Jean en Michèle.  Het onthaal was er weer verpletterend.  Op vrijdag reden we het laatste stukje eens geheel op de GPS met als opdracht de kortste route in kilometers; dus rechtstreeks langs de Vienne naar het Zuiden.  Mooi, maar het zal er ‘s zomers nog mooier zijn.  Bij thuiskomst lag er een ontslagbriefje van Christine, onze tweede werkster, op de keukentafel. Gelukkig gaat onze Sandrine voorlopig nog niet weg.

De tumor rond de blaas van Veronica, zo bleek uit de CT-scan, is ongeveer 7 mm geslonken.  Op een totale lengte van meer dan 7 cm is dat erg mooi, maar niet mooi genoeg om de Taxotere-kuur helemaal te stoppen.  Er komen nu eerst weer zes wekelijkse behandelingen bij.  Tussen de vorige kuur en de volgende zijn drie weken pauze voorzien, maar daar zijn er morgen alweer twee van om.  Gelukkig maar dat Veronica dit middel redelijk goed verdraagt.

We nemen ons voor om 9 of 10 januari naar Frankrijk terug te gaan.  We plannen de volgende CT-scan in Nederland voor begin maart.

Le tumeur de Veronica s’est diminué sept millimètres par rapport le début du traitement avec Docetaxel.  Cela était le résultat du scanner de la semaine passée.  C’est bon, mais ne pas assez bon pour terminer tout chimiothérapie.  Le spécialiste a conseillé d’ajouter au moins six traitements hebdamodaires.  Notre plan est de rentrer entre le 9 et le 11 janvier afin que les perfusions puissent être récommencés à Bergerac de bonheur.  Heureusement, Veronica supporte très bien ce produit et elle se sent super-bien.