Villa Ostara

Vanmiddag hebben we Veronica’s voortgang met haar chemokuur besproken met de oncoloog in het St. Antonius Ziekenhuis te Nieuwegein, met name aan de hand van de gisteren gemaakte CT-Scan en de resultaten van het bloedonderzoek. De conclusie was dat de situatie stabiel was gebleven in vergelijking tot vóór deze kuur, maar dat een kleine afname van de metastasen niet uitgesloten kon worden. Mede gezien het feit dat Veronica zich zo goed voelt is besloten de Taxotere-kuur zonder pauze voort te zetten. Op het moment dat Rudi dit schrijft in het internet-café van het St. Antonius, krijgt Veronica in de infuuskamer haar 7e behandeling. Wij gaan dus dit weekend weer op reis naar Cours de Pile!

Aujourd’hui nous avons passé un rendez-vous avec le spécialiste de Veronica dans l’hôpital St. Antoine à Nieuwegein. La situation des métastases dans son ventre est resté stable par rapport les conditions préalables. Il semble difficile à dire si il y avait une déminuation des tissus cancereux ou non, mais en considérant comme Veronica se sent bien et comme ses valeurs hématologiques se sont améliorés, c’est décidé de continuer ce traitement sans pause. À ce moment, Veronica est en train de recevoir sa 7me administration de Taxotere. Nous espérons rentrer de chez nous immédiatement après le week-end prochain. À bientôt!

maar waar is Jip?

Na een voorspoedige reis het afgelopen weekend hadden we gisteren al meteen een afspraak bij onze notaris in Rotterdam. Niet verwonderlijk dat we van de gelegenheid gebruik maakten om onmiddellijk daarna even langs te gaan bij Mireille en Bob. Hun boot ligt niet ver van het centrum van de stad, maar moet binnenkort tijdelijk verhuizen vanwege gemeentelijke bouwactiviteiten. Hier zie je ons met de beide kleinkinderen, Noortje en Jip. Het weer werkte erg mee, al was het winderig. Noortje was weer naar school geweest die dag (een nieuwe school bovendien) en ze was daar heel opgetogen over. Jip was ook opgetogen, maar uitte dat minder extrovert.

hier istie

Notre premier jour en Hollande, après un rendez-vous avec notre notaire à Rotterdam, une visite à la famille de Mireille. Ils habitent une bateau ne pas loin du centre ville. Le temps fasait beau: grand soleil et assez chaud, idéale pour un promenade avec Noortje et Jip le long les quais. Bob avait faites quelques photos, dont celle-ci de papie et mamie à coté des petits enfants.

De vierde toediening van Taxotere in Frankrijk zit er weer op. Nu wordt het dus zaak het effect e evalueren en dat moet in Nederland. Op grond van het resultaat zal bekeken worden of Veronica vanaf volgende week een twee weken lange pauze krijgt, of dat ze gewoon door mag gaan met de volgende zes behandelingen. Dat wordt dus spannend. In ieder geval gaan we morgen naar IJsselstein, we hopen daar zondagmiddag 27 augustus aan te komen. De CT-Scan is gepland voor woensdag 29 en het beoordelingsgesprek v oor donderdag 30 augustus. Met een beetje goede wil zitten we dan zaterdag weer in de auto naar huis. De ziektekostenverzekeraar heeft zijn accoord al gegeven aan verdere behandeling in Bergerac. Binnenkort meer nieuws op deze plek.

Le cours de traitements hebdamodaires à Bergerac est très bien passé. Nous devons alors partir pour la Hollande pour une scanner et une évaluation générale du progrès. Veronica se sent beaucoup mieux qu’avant cette séries de chimios et nous avons l’impression que ses reins sont maintenant hors danger immédiat. En tout cas, nous avons le plan de partir demain pour IJsselstein. Le scanner est prevu pour mercredi le 3o août et la consultation avec le spécialiste jeudi le 31. Nous espérons pouvoir rentrer en France quelques jours plus tard déjà et de recommencer les chimios à Bergerac la semaine suivante.

nooit meer……

Het sjouwen met kruiwagens vol met gieters om verafgelegen struiken en bomen op het terrein water te geven, een doorn in het oog van Veronica, behoort tot het verleden. Sinds een paar dagen hebben we een eau-mobiel voor achter de tractor! Een tweedehands kunststoffen chemicaliëntank van 1000 L, met vuldop en kraan, werd geplaatst op een onderstel van een oude Citroën, en voilà: de eau-mobiel was uitgevonden. De tank wordt d.m.v. van een Gardena schakelklok met intervallen gevuld met putwater. Op de plek waar gegoten moet worden gaat het vullen van gieters met een kort stukje tuinslang dan razendsnel. Het wachten is nu op een droogteperiode zodat we het systeem kunnen beproeven.

Depuis quelques jours nous avons un vrai eau-mobile. Suite à un premier suggestion de Dany Milon, l’idée était développée par Jean-Louis Decima et nous-mêmes. Un bidon industriel de 1000 L, placé au dessus d’un vieux chassis de voiture, et voilà: on a construit un eau-mobile! Rudi le remplit dans une seule journée par une minuterie (Gardena), branchée à un robinet de l’eau de puit. Remorqué derrière notre John Deere, ça se déplace facilement vers le coins les plus loins de notre terrain. Les jours de 3 arrosoirs pousés par Rudi dans une brouette sont passés.

Veronica wordt door Rudi wel eens zijn minister voor Telecommunicaties genoemd. Geen wonder, want Veronica vormt de spil van ons contact met de buitenwereld. Zij zorgt ervoor dat U af en toe wordt gebeld over ons wel en wee en om te informeren hoe het met U gaat. Rudi houdt niet erg van telefoneren maar informeert U graag via deze weblog. Omdat het met de rechter hand van Veronica steeds slechter ging werd het voor haar dit voorjaar al onmogelijk tijdens het telefoneren ook nog notities te maken. Zij had dus duidelijk behoefte aan een “hands free” telefoon. Dat vraagt om een z.g. “oortje” en een met G.A.P. toegerust moedertoestel dat dienst kan doen als zender. Zo’n combinatie werd daarom Veronica’s verjaarscadeau dit jaar. We melden het pas nu omdat het echt enige tijd duurde voordat we er beiden mee om konden gaan. Zelfs nu weten we nog niet hoe je er mee uit kunt bellen, maar binnenkomende gesprekken beantwoorden gaat al prima. Veronica is er verrukt over, ze wandelt gewoon met “oortje” en al de tuin in en mist geen enkele oproep. PHOTO PLUS TARD

Dans notre couple c’est surtout Veronica qui s’occupe avec le contact téléphonique avec la famille en Hollande et nos amis en France. Rudi l’appèle son “Ministre de Télélecommunications”, un tître bien mérité. En revanche, c’est Rudi qui soigne surtout ce blog afin de mettre nos amis internautes au courant de nos nouvelles. Nous sont contents avec cette répartition des responsabilités. Utiliser la téléphone reste énormément important pour Veronica, mais avec sa main droite de plus en plus paralysée elle sent le besoin d’une poste téléphonique “sans mains”, en bref, un casque auditif branché sans fil à une système G.A.P. Depuis peu de temps elle est la fière propriétaire d’une telle système. Nous avons pris quelque temps pour l’installation et pour apprendre comment ça marche. Maintenant Veronica l’utilise pour répondre des appels en laissant ses mains libres pour autre chose. Nous ignorons toujours comment faire des appels vers l’extérieur avec ce machin …….. Quelq’un qui puix nous conseiller?