For short English text, see bottom of this message.
Het nieuws dat we op donderdag 13 juli van de specialist te horen kregen was niet goed. Natuurlijk hadden we al een slecht voorgevoel. Veronica wist al een poosje dat in haar buik niet alles goed was. Heftige krampen in de darmen, hardnekkige problemen met de urineblaas, – het leek allemaal niet echt op verbetering. De specialist had op de CT-Scan gezien dat de tumor aan de buitenkant van de urineblaas sinds het vorige onderzoek weer gegroeid was en wel zodanig dat de aanvoer van urine vanuit de nieren ernstig werd belemmerd. Met als gevolg: stuwing in de nieren en dreigend functieverlies. Gelukkig functioneerden beide nieren nog goed, maar zonder drastische ingrepen zou Veronica nog een levensverwachting van slechts 3 weken tot 3 maanden hebben. De specialist stelde twee oplossingen voor: in overleg met de uroloog tussen iedere nier en de blaas plastic buisjes te laten aanleggen teneinde de doorstroom van urine veilig te stellen, en/of een derde chemokuur met een voor Veronica nieuw product, Taxotere (ook bekend als Docetaxel, oorspronkelijk gewonnen uit de Taxus boom). Taxotere geeft de zelfde bijverschijnselen als de FEC combinatie waarvan Veronica al twee kuren had gehad, maar heeft het voordeel ook goed te werken met wekelijkse doseringen op basis van één derde van de “normale” dosis bij toediening om de drie weken. Met deze conclusies werden we naar huis gestuurd. Sindsdien hebben wij goed nagedacht en onze onzekerheden besproken met broer Paul en Huub, onze IJsselsteinse huisarts. We concludeerden dat we de buisjes wel zagen zitten en de chemokuur ook wel, mits wekelijks toegediend en gestopt bij optreden van al te ernstige bijverschijnselen, of gebrek aan gewenst resultaat. Gisteren hadden we een vervolgafspraak met de specialist. Deze had de buisjes inmiddels besproken met de uroloog. Laatstgenoemde was er sterk tegen zulke buisjes te plaatsen zolang niet eerst gekeken was of een Taxotere-kuur alleen al voldoende zou zijn om het gevaar voor de nieren te bezweren. Zo gaan we het nu dus doen: Veronica begint morgen aan een chemokuur met Taxotere op basis van wekelijkse toedieningen en het effect hiervan zal intensief worden gevolgd met bloedonderzoek (voor de nierfunctie) en CT-Scans. De chemokuur zal worden gestopt als er geen afname optreedt in de omvang van de tumor op de blaaswand. De noodzaak dan alsnog buisjes te plaatsen zal dan worden bekeken. Het gaat er nu om de kwaliteit van Veronica’s leven zoveel mogelijk en nog zo lang mogelijk te bewaren. Zo onderzoeken wij op dit moment of een belangrijk deel van deze behandeling niet gewoon in Frankrijk kan worden uitgevoerd. De voortekenen zijn positief. Meer hierover in latere berichten op deze blog.
Les nouvelles fournies par le spécialiste de Veronica le 13 juillet n’étaient pas bonnes. Le tumeur à coté de sa vessie était aggrandie depuis le dernier scanner. En plus, le tissue cancereux était en train de serrer le transport d’urine depuis les reins. Les reins étaient déjà gonflés, mais fonctionnaient encore bien. Il y avait une risque acute d’empoisonnement urinaire, exigante des mesures drastiques. Sans tels mesures Veronica aurait un expectation de vie de que entre 3 semaines et 3 mois. Après plusieurs consultations avec des spécialistes, nous avons décidé de laisser faire des interventions suivantes: une nouvelle chimio avec Taxotere (aussi connu comme Docetaxel), un produit rélativement neuf à base végétale (de l’arbre Taxus) qui peut être administré sous une régime hebdomadaire (dose réduite), des examens fréquents afin de bien surveiller la fonctionnement des reins ainsi que le resultat de la chimio et, éventuellement si necéssaire, le placement des tuyaux en plastique entre chaqun des reins et la vessie afin de sauver les reins. Nous attendons que la chimio seule pourrait faire reduire la pression sur les reins, sans l’aide des tuyaux. C’est claire que Veronica doît être surveillée intensivement. Heureusement, les médicins Français et Hollandais ont agré en principe que une bonne partie des interventions peuves être mises en place en France. Nous attendons seulement le feu vert de l’assurance. Plus de nouvelles bientôt.
The news on Veronica is not good. We learnt that the tumor on her bladder is still growing, in a way that threatens the flow of urine from the kidneys into the bladder. The latter phenomenon poses a severe risk to the kidneys, which reduces Veronica’s life expectancy to anything between 3 weeks and 3 months. To allow for more time, Veronica will now be put a a third chemotherapy, with a drug called Docetaxel or Taxotere (from the Taxus tree). This chemotherapy will be withdrawn if it does not work, in which case bypass plastic tubes may be installed between her kidneys and her bladder. Although she is under Dutch medical supervision, we hope that it will be possible to let Veronica undergo some of all this at home in France.
